مخطوطات كتابخانهء شخصى وى بود ، با مقدمه اى سودمند و اهتمامى فراوان به سال 1312 به طبع رسانيد كه با وجود اختصار ، جامع خبرهاى برمكيان است . تاريخ مقدمهء آن فقيد سعيد آبان 1313 است . روانش از بخشايش ايزدى برخوردار باد . ص 1202 ، س 3 و . . . : ملك الروم نقفور ، در تاريخ طبرى ( ج 11 ، ص 695 ) ، و الكامل ( ج 6 ، ص 194 ) ، ياد شده است . ص 1207 ، س 12 : در نسخه هاى اساس و فا ، نام آن پزشك « خيشوع » آمده است . متن را از تاريخ طبرى ( ج 11 ، ص 731 ) گرفتم . نيز ر . ك : الكامل ، ج 6 ، ص 207 . ص 1207 ، س 17 : « محمّد بن الحسن بن فرقد من موالى بنى شيبان ، ابو عبد الله ، امام بالفقه و الاصول ، و هو الَّذى نشر علم ابى حنيفه . . . فولاه الرشيد القضاء بالرّقّة ثم عزله . و لما خرج الرشيد الى خراسان صحبه . فمات فى الرى . . . له كتب كثيرة في الفقه و الاصول . . . » ( الاعلام ، ج 6 ، ص 309 ) . « . . . در نحو و حساب و علوم عربيّه و قرآنيّه متبحر و بسيار فصيح بود . هر وقتى كه تكلم مىكرد ، سامع تصور مىنمود كه قرآن مجيد با لغت و زبان او نازل شده است . « امام شافعى گويد كه از علم شيبانى يك بار شتر استفاده نمودم ، ولادت شيبانى به سال يكصد و سى و دويم در واسط ، وفات او به سال يكصد و هشتاد هفتم يا نهم هجرت . . . واقع شد . . . » ( ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 291 ) . ص 1207 ، س 17 : « كسايى ، على بن حمزة بن عبد الله بن فيروز . . . اديبى است لغوى نحوى قارى ، از مشاهير و اساتيد نحو و لغت و قرائت و علوم ادبيه . . . » ( ريحانة الادب ، ج 5 ، صص 56 - 52 ) . « الكسائي - 189 ه - « على بن حمزة بن عبد الله الاسدى بولاء ، الكوفى ، ابو الحسن الكسائي : امام فى اللغة و النحو و القراءة . من اهل الكوفة . ولد فى احدى قراها . . . و توفى بالرّى ، عن سبعين عاما . . . اصله من اولاد الفرس . . . » ( الاعلام ، ج 5 ، صص 94 - 93 ) . ص 1208 ، س 15 : دربارهء جبريل بن بختيشوع ، پيشتر ، در تعليقهء « ص 1207 ، سطر 12 » اشاره اى رفت . در احوال او ، قفطى بتفصيل در تاريخ الحكماء ، سخن گفته است : « جبرئيل بن بختيشوع بن جورجيس بن بختيشوع . . .